Dostlara.....roza'ya....
Basit cümleler bunlar…
Sevmek gibi
Dostluk gibi
İnsan gibi…
Sen doldurdun boşlukları dostum…
Dostlarım…
Yıkılan bir kavganın
Yıkılmayan inancıyla…
Dostlarım…
Bu şehir boğuyor beni..
Sevgim bir kandırmaca…sadece denizine.. yeşiline…
Alıp başımı gideceğim kadar kolay değil
Üstelik…
Neyin zinciri bu
Neyin korkusu…
Dostlar….
Korku öğretilmedi mi bize…
Kendinden korkmak
Korkuyu ….
Şehirlerimize yaymak…
Öğretmediniz mi….
Bu korku mu….
Kalmak mı
Gitmek mi
İkilemi yoksa..
Ben hep gittim…
Her zaman…
Her dakika…
Dört duvar arasında da
Demir parmaklıklar arasında da
Sizin gözlerinizden gittim…
Daha güzel olana…
Bu şehir yakaladı beni….parmaklıklarımı kıramadım…
Kırmayın siz….
Kırılan ben olacağım sonunda….
Sizin gözlerinizden görmezsem… bu şehri
0 yorum yazılmıştır